Mijn enige èchte leraar Nederlands

Met `meneer Voorintholt', mijn leraar Nederlands  aan het Wessel Gansfort College

Soms heb je een leraar die het verschil maakt. Dat gold voor hem. Mijn leraar Nederlands Voorintholt. In zijn exemplaar van Het Boschhuis kreeg hij van mij die opdracht. Dat hij mijn middelbare school tijd verlichtte. Door wie hij was. “Herken je me nog?” vroeg hij gisteravond na ruim veertig jaar. Ik moest even denken. “Nou?” De leraar die na al die ellendige lessen Nederlands op de ULO mijn Havo-tijd eindelijk de inhoud gaf waar ik zo naar verlangde. Bevlogen lessen over literatuur. Natuurlijk, als ik voor mijn eindlijst de hele Anton Wachter wilde lezen dan ging ik mijn gang maar. Die kende hij, natuurlijk.

Jonge sla

Kopland, hij was groot bewonderaar van hem. Liet ons van meer houden dan van “Jonge sla” alleen. “Alles kan ik verdragen, het verdorren van de bonen, stervende bloemen..” Want, hoe prachtig zijn beroemdste gedicht ook is, de onbekendere poëzie van Rutger Kopland moesten we eveneens lezen. Zoals wij hem noemden: “meneer Voorintholt”, was er bij toen ik gisteren mijn eerste lezing hield over Het Boschhuis. Mooier kon ik het me niet wensen. In de bibliotheek in Haren, met de medewerkers van boekhandel Boomker, en veel oude bekenden onder het gehoor. Zoals een klasgenoot, Ewoud Zwarts van de Mauritsstraatschool in Groningen, die me herinnerde aan die klassenfoto.

Liniaal

Hij had een kopie meegenomen, ik vond vanochtend het origineel. Wij, kinderen, in zondagse kleren. In ons midden juf van der Vegte. “Herken je d’r, weet je het nog?” vroeg Ewoud. En aan de signeertafel draaiden we beiden onze hand. De binnenkant naar boven. Zo ging dat als je iets had misdaan. Met de liniaal een ferme tik op de muis van je hand. Het zette de toon voor mijn verdere schoolcarrière. Toen ik bijna besloten had er de brui aan te geven was daar Voorintholt. Het was met enige emotie dat ik na de lezing zijn exemplaar tekende. Mijn enige èchte leraar Nederlands had een boek van me gekocht! Bob de Vries, van denieuwsgierigefietser.nl fotografeerde ons. En als toegift sprak mijn leraar nog die gedenkwaardige zin. “Als je er drie hebt gehad zoals jij dan weet je dat je het goed hebt gedaan.”

 

image(7)