LEZERSREACTIES

Enkele citaten uit de brief van Hans Vos. Hij kende mijn moeder Joke en mijn oom Pieter persoonlijk. Zo zat hij samen met zijn moeder in de zomer van 1937 in hetzelfde pension in Vlieland.

“Onze belevenissen op Vlieland sporen goed met elkaar. De herinnering aan Leen en zijn tamme kraai, waarvoor ik doodsbang was, staat mij levendig bij, evenals de sprong (niks geen loopplank, maar precies springen op het juiste moment!) die we moesten maken om van de boot naar Terschelling over te stappen op de Stortemelk, het veel kleinere bootje naar Vlieland. Met de familie Robertsen speelde we “woorden maken, woorden schaken”, waardoor ik het “bedachte”bij-elkaar-raap-woord “droltontrein” leerde kennen dat diepe indruk op mij maakte!”

“In elk geval bleef kennelijk het contact bestaan, want ik herinner me heel concreet dat mijn moeder mij “meenam”naar Den en Rust bij de uitvaartplechtigheid van Pieter; “meenam” want ze vond me met mijn 17 jaar kennelijk te jong om naar binnen mee te gaan: ik moest maar buiten wachten tot ze terug zou komen.”

“Wat zou ik van dit benauwende, indrukwekkende eerbetoon kunnen zeggen? Slechts dat ik me er met grote onderbrekingen doorheen gewerkt heb omdat regelmatig de tranen me in de weg zaten. Ik kan me niet herinneren dat enig boek over de oorlog me zo beroerd heeft, juist door mijn persoonlijke betrokkenheid.”